Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /home/thereceptor.nl/public_html/lib/database2.inc.php on line 3

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/thereceptor.nl/public_html/lib/database2.inc.php:3) in /home/thereceptor.nl/public_html/templates/item.php on line 21

Vrouw en Protest

Share on facebook Share on twitter
a A
Vrouw en Protest
— Paul KempersSaturday September 10 2011

In 1982 protesteerden vrouwen in het internationale vredeskamp Soesterberg vijf maanden lang tegen de escalerende bewapeningswedloop. Aan de Verlengde Paltzerweg verrezen tenten en werden spandoeken beschilderd. 'Take the toys from the boys!'


Begin jaren tachtig werd de Nederlandse regering opgeschrikt door fel protest. Aangevuurd door Bijbels verontwaardigd IKV-kader (wie herinnert zich niet de eng fanatieke christenpacifist Mient Jan Faber?) en het Komitë Kruisraketten Nee schreeuwden bijna een miljoen burgers uit volle borst 'Njet' tegen de plaatsing van de Tomahawk Cruise Missile, het NAVO-antwoord op de door de Sovjets ontwikkelde SS20-langeafstandskernraket.
Uiteindelijk zouden de kruisraketten er niet komen ' de krankzinnige, door president Reagan opgeschroefde wapenwedloop vond haar Waterloo in de door partijvoorzitter Gorbatsjov afgedwongen perestrojka en het daaropvolgende uiteenvallen van de USSR.
Wel gaf de dreigende plaatsing vleugels aan de internationale vredesbeweging. Zo sloegen bezorgde Vrouwen voor Vrede op 24 mei 1982 hun tenten op aan de Verlengde Paltzerweg, vlak bij de ingang van vliegbasis Soesterberg, waar verbouwereerd Amerikaans luchtmachtpersoneel tot pittige discussies werd gedwongen. Ook bij de militaire vliegvelden van Woensdrecht en Volkel verrezen tentenkampen, naar het illustere voorbeeld van het vrouwenvredeskamp in het Britse Greenham Common, waar actievoerders zich jarenlang verzetten tegen de wapenwedloop.    
Waarom er nu speciaal alleen vrouwen (van 'deftige dames' tot 'heel fijne en toffe punkmeiden' herinnerde een deelneemster zich) in dat vredeskamp aan de Paltzerweg zaten? Dat moeten we in het licht van de tijd zien; de tijd van krakersters, feministisch socialisme ('femsoc'), sisterhood, geweldloze weerbaarheid en met koevoet en breekijzer in de hand gescandeerde slogans als 'Jullie rechtsstaat is de onze niet'. Bewustwording van vrouwen ('het wordt tijd voor een massale kook-, neuk- en baarstaking') was een must, protest een maatschappelijke plicht. Bovendien zouden vrouwen in het vredeskamp laten zien dat er wat te winnen viel. Vrouwen zouden de mannen wijzen op hun eeuwig infantiele inborst: het waren 'kleine jongetjes' die een onbedwingbare neiging hadden om oorlogje te spelen, ten koste van het welzijn van alle  aardbewoners. 'Take the toys from the boys' riep de destijds bekende Amerikaanse kinderarts Helen Caldicott, fel tegenstander van kernwapens, dan ook niet voor niets.  
In Soesterberg bleven de 'toys' echter rustig in handen van de 'boys' in hun coole anti-G-pakken. Achteraf constateerden sommige deelneemsters dat de fysieke acties, waaronder een sit-in voor de ingang van de basis, te lief en te aardig waren geweest. 'Hë, zijn jullie nou nog niet weg?' stond te lezen op het spandoek dat actievoersters ophielden voor de NAVO-piloten ' wat wel een ludieke, maar weinig effectieve protestslogan is.
Het vrouwenvredeskamp Soesterberg werd, ondanks internationale steun, na een kleine vijf maanden bezetting tamelijk hardhandig ontruimd.  Overigens niet nadat de Radikale Amsterdamse Guerilla Strijdsters het gemeentehuis van Soest hadden bezet om de burgemeester, volgens de vredesvrouwen het schoolvoorbeeld van een paternalistische onderdrukker, eens flink te stangen. Daarna klonk weer als vanouds het angstaanjagende gegier en gebrul van de straaljagers.

Close page