Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /home/thereceptor.nl/public_html/lib/database2.inc.php on line 3

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/thereceptor.nl/public_html/lib/database2.inc.php:3) in /home/thereceptor.nl/public_html/templates/item.php on line 21

All is fair

Share on facebook Share on twitter
a A
All is fair Bron: Nederlands Instituut voor Militaire Historie
— Christiaan FruneauxFriday July 06 2012

Stel, je wilt het uitmaken. Je reflex is om het uit te stellen. Er nog even goed over nadenken, ondanks dat je beslissing al vaststaat. Eigenlijk zou je ‘t liefst willen sms’en, e-mailen of pingen. ‘Ik heb je lief. Je bent de liefde van mijn leven. Niemand sekst beter dan jij. Als ik naar je kijk zie ik mijn goddelijke nakomelingen. Toch is het uit. Sorry, vraag me niet waarom. Het is een mysterie. Het ga je goed, adios.’ 204 tekens – twee sms’jes. Keurig. 


Keurig, maar wreed. Dus toch maar niet.


Waarom niet? Waarom moet de confrontatie in levende lijve? Waarom haar in de ogen kijken om te zien hoe haar hart breekt, hoe de tranen komen? Waarom ben je dat haar verplicht? Waarom haar boosheid ondergaan? Waarom voel je je schuldig? je heb toch niets verkeerd gedaan? Al die geheime gedachten de afgelopen maanden, je leugentjes als ze je vroeg of er iets was. Moet je hiervoor boeten?

 

’t Uitmaken verstoort de status-quo. Alsof je je op verboden terrein begeeft. Maar het is ook spannend, Want aan de horizon gloort hoop; na de afbraak volgt de opbouw.

 

In de meeste culturen worden intieme relaties, zoals huwelijken, niet geassocieerd met liefde. Daar is ze veel te grillig en onbetrouwbaar voor. Relaties ziet men als sociale instituties: belangrijk voor het in standhouden van de gemeenschap, het aangaan van  bondgenootschappen, een garantie voor veiligheid en geborgenheid en de overerving van kapitaal, grond en bezit. Het gezin als hoeksteen van de samenleving, vast verankerd in  conventies, tradities, rituelen, ge- en verboden. 


Het zou me niet verbazen als deze gewoonten zich biologisch hebben ingeprent. Dat we zijn ingesteld op het aangaan van verbintenissen en niet op het verbreken ervan. Een relatie verbreken heeft iets gewelddadigs: alsof je een taboe doorbreekt. 


Liefde en verliefdheid zijn te spontaan voor de sociale orde; ze maken gevoelens los die tegen de algemene belangen ingaan. Ze maken ons onvoorspelbaar en onbetrouwbaar, minder controleerbaar voor de machthebbers. Je hebt kinderen en een huwelijk met A, maar je wordt verliefd op B en je houdt ook van C. Oorlogen zijn om minder begonnen.  


Liefde is zo overweldigend dat alles moet wijken. In het aangezicht van de liefde dient alles te buigen of te barsten. Dat vinden we een romantisch aantrekkelijke gedachte: in de liefde is alles geoorloofd. Vriendschappen, erfenissen en zelfs het eigen leven worden ervoor opgeofferd. 


Als niet iedereen wel eens werd getroffen door de liefde was ze ongetwijfeld allang taboe verklaard. 


Liefde zet aan tot asociaal gedrag – ‘all is fair in love and war’. Ze heeft de potentie om, net als in een oorlog, alle geboden rekbaar te maken. En ons brein weet dat waarschijnlijk donders goed. Misschien is dat wat  je voelt als je het uit gaat maken: de deur naar de chaos gaat op een kiertje; daarachter doemen veelbelovende, eindeloze nieuwe mogelijkheden op. 

Close page